Lao-Tze milattan önce 500 yılında: yapı gerçeğinin dört duvarla bir çatıdan ibaret olmadığını, bu gerçeğin asıl bunların içindeki öze ilişkin mekandan, yaşama alanından oluştuğunu belirtmiş.

Mimari, eylem olarak “insanoğlunu ilgilendiren faaliyetleri barındırmak amacıyla, bu faaliyetleri duygusal yönden de destekleyebilecek nitelikte mekan düzenlerinin oluşturulması becerisidir. Çağdaş mimari gerçekten etkili ve başarılı olabilmek için toplumu ilgilendiren tüm disiplinlerle yakın bir bağ kurmak, ekip çalışmasını geliştirmek, uzmanlaşmaya önem vermek sorumluluklarını taşımaktadır.

Yalınlık : süssüzlük yalınlıkla eşanlamlı değildir. Düşünmek yalınlıklarla uğraşmak demektir. Üç çizginin yettiği yerde beş çizgi kullanmak fazlaliktır. İki kilonun yettiği yerde dokuz kilo aşırı şişmanlıktır. Fakat konuşmada yada yazıda açıklayıcı ifadeleri ortadan kaldırmak yalınlık değildir. Mimaride de aynı tarz bir azaltma yalınlık değildir. Minamalizm ile karıştırılmamalıdır. Tam olarak yeterli olanı kullanmaktır.

Akışkan çizgisellik : Mimarlıkta akışkan çizgiselliğin yarattığı duygu tasarımda sükuneti oluşturur. 1930’lu yıllarda ilk olarak gemi ve araba tasarımlarında görülen bu tarz anlayış –streamline- yapılara sızmıştır. Yapı malzemesi, mekan organizasyonu ve psiko-sosyal ilişki bu sayede kurulabilir.

Vitrivius : Mö. 1. yy'da yazmış olduğu "mimarlık üzerine 10 kitap" adlı eserindeki mimarlık ve sanat arasındaki ilişkiyi tanımlar. Firmitas, utilitas ve venustas. Sağlamlık-fayda, işe yararlılık ve hoşluk-çekicilik-zariflik :
Uygunluk- süreklilik,kalıcılık- Güzellik -Mimari= Fonksiyon + strüktür ve konstrüksiyon + sanatsal değer.
Ne kadar ileri gitmiş olursan olsun, teknolojinin çağdaş mimarlık sorununu çözemeyeceği ortadadır. Bilim ve teknoloji bileşenlerinin değeri ne olursa olsun, sanat faktörü ortada bulunmadıkça olumlu bir sonuca varılamaz.